6/8/2008
Baylan Pastanesi-Cup Griye
Uzun zaman sonra tek başıma Kadıköy’e indim… Annemin gözlükleri değişecekti onları gözlükçüye bıraktım. Kitapçıları dolaştım biraz. Kitap almaktan vazgeçip elimdekileri bitirene kadar yenisini almamaya karar verdim. Sonra kırtasiyeye girdim. Çini mürekkebi, tarama ucu aldım. Maşallah ben kullanmayalı bayağı fiyatlanmış… Söylenerek çıktım. Maaşımla ay sonunu öyle böyle bulurdum uzunca zamandır denk getiremiyorum… İnsanlar açken gelip herhalde resim satın alıp duvarlarına asmayı akıllarının ucundan bile geçirmiyorlardır. Saygı da duyarım ayrıca. E böyle bir durumda benim de resim yapmayı bırakmam en sağlıklısı. Tuval para, boya para, atölye para, çerçevesi para… Nasıl olacak bu işler resim satamazken… Baylan’ın sokağına giriyorum… Geçiyorum gözüm öylesine mağazalarda… Allı pullu, güllü dallı bir tuhaf kıyafetler vitrinlerde güneş perdesi görevi yapıyor. Hele o parlak pullu-boncuklu penyeler falan yok mu? Iyyy insanlar düğün salonları gibi. Bir anda geri dönüyorum; “cup griye yemek ve Baylan pastanesinin eski dekorunda yer almak istiyorum…” İçeri giriyorum, girişi geçiyorum, dar koridoruna eski minicik masalar ve kahve renkli vinleks kaplı sandalyeler dizilmiş. Eflatun gömlekler ve siyah pantolonlar giyinmiş birkaç garson sohbet ederek kağıt peçeteleri üçgen katlayıp, üst üste diziyorlar. Bahçe bölümüne geçiyorum. Birkaç masa dolu… Arkamı oturanlara dönüp, Baylan pastanesinin giriş kapısına bakabileceğim şekilde oturuyorum. Çok seviyorum bu bahçeyi, sanki kendi evinizin arka bahçesinde otururmuşcasına mutlu oluyor insan…
Çarşıda dolaşırken karşılaştığım bir aile içeri giriyor; küçük tombul bir kız çocuğu, annesi ve babası. Tam arkama oturuyorlar küçük kız annesine pastanenin adını soruyor, annesi “Baylan pastanesi “ diyor. Çocuk tekrarlıyor “Balyan Pastanesi”
Ben gülümsüyorum… “Hiç kapatılmasa bu pastane” diyorum kendi kendime. Bu kız çocuğu da büyüdüğünde gelse-gitse. Sonra onun çocukları… Neden olmasın? Cup Griye’yi yemek için bir arkadaşım yıllar önce çeke çeke beni Karaköy Baylan’a götürmüştü… Şimdi yok orası, anılarda kaldı. Kuyruklar olurdu, Cup Griye yemek için.
Cup Griye’m geliyor vee ilk gün yediğimde aldığım keyifle yiyorum… sona yaklaştıkça canım sıkılıyor ama bir Cup Griye bardağının sonunu göreceğim zaman kadar maziye gidiyorum. Dudaklarımda bir gülümseme, Kadıköy kalabalığına karışıyorum, doğru eve… Düşlerden ve 1923’lerden kopmadan. 2008
Konu: :)))
Çocukluğunun masalsı yazları Küçükyalı sahilinde geçen ve Karaköy'e cup griye yemeye giden nesilden bir okuyucunuzdan selamlar,sevgiler...
merhaba... kimbilir belki de tanırız birbirimizi... küçükyalı'da çay içmiş, selamlaşmış, hatta sohbet bile etmiş olabiliriz "isimsiz1 arkadaş... :)
sevgilerle.
Düzenleyen gezenti gün: 31/3/2009 saat: 08:27
Bağlantı »
Konu: Bıraktın sanırım...
Yani, blog yazmayı...
Bağlantı »
Konu: afiyet olsun!
hiç yemedim ve ilk defa senden duydum.sonra araştırınca denemenin farz olduğunu anladım.Ocak ayında baylandayım!
Bağlantı »
Konu: ?
Bir göründün kayboldun yine.
Bağlantı »
Konu: :)
Bugün üçüncü ya da dördüncü sana birşeyler yazıp gönderemeyişim. İş yerinde yazmaya çalıştım ama işler güçler izin vermedi. Evdeyim şu an ama ne yaptımsa siliniverdi az önce hepsi :(
Bende seni çok özledim.
Bir seneyi geçmiştir yüzünüzü görmeyeli. Ama son bir senedir kimsenin yüzünü görmedim. Asosyal oldum. Yabani oldum. Sende yoksun bayadır ortalarda hepten terkettin buraları zannettim.
Bu sabah yorumunu görünce çok göresim geldi seni. Gerçekten özlemişim.
Sen görünce insanı candan sıkı sıkı sarılıyorsun ya insana... Bir insanda en sevdiğim özellik. :)
En kısa zamanda ayarlar görüşürüz umarım :) Öpüyorum kocaman. :)
Not:Bu cup-griye fotoğrafı çok fena yapıyor beni lütfen değiştir yeni birşeyler koy :P
Bağlantı »
Konu: :)
Bu tür durumlarda en sık kullanılan sözlerden biri, "Kalp kalbe karşıymış".
Çok uğradım aslında sana, baktım olmayacak kendimi hatırlatayım dedim. Aslında ben de zaman ayıramıyorum bloga. Yorumlara...
Bu sıra ne olursa olsun iki arada bir derede bir soluk almam gerektiğini düşündüğümden daha sık geziniyorum sitelerde... SEVAL'e de duygu sömürüm sürüyor. "Yazsana" deyip duruyorum. Yazıyor, ne yapsın? Bu defa sıra sende. Kurban olarak seni seçtim. YAZSANA!!! Olmuyor ama... :)
Şaka şaka. Zamansızlığın nasıl bir şey olduğunu gayet iyi bilenlerdenim ben. Arada uğrar, yeni bir şeyler varsa okur giderim.
Yoksa, yoktur. Yapacak bir şey yok. Sevgiler
Bağlantı »
Konu: :(
Kimseler yazmıyor artık bloguna...
Bağlantı »
Konu: .
güzel yazı,güzel resim.
Bağlantı »
Konu: Slm
Gri tatlıdır.. :)
Bağlantı »
Konu: :(((
Gitmek,görmek,tatmak lazım ama ne zaman?
Bağlantı »
Konu: :P
Cup Griye hiç yemedim. Hatta o pastaneye hiç gitmedim desem... Çok güzel görünüyor. Mutlaka gitmeye bakacağım. Anadolu Yakası'ndan o kadar kopuğum ki ben Bomonti dışında pek bir yeri bilmem. Bahariye filan. Kadıköy çok güzel aslında.
Bir ara ben de tarama ucu ve mürekkepler alır, bir şeyler çizerdim. Yırtıp atmaya kıyamadığım bir kadın portresi duruyor hala. Bence resim yapmayı bırakma. Renklerle, çizgilerle bir arada olmak çok güzel.
Bağlantı »
Konu: :)
" Öfff be olsada yesek " dedirtip. Ağzımın sularının klavyeye akıp kısa devre yapmasına neden oldun. Bi tarafım şişerse sorumlusu da sensin :P
Şikayetçiyim senden :)
Bağlantı »